Dit is een heel spannend ECG en deze patiënt heeft ook een groot probleem. Het is wellicht wat lastig te zien, maar als je het ritme gaat analyseren zijn er wel P-toppen zichtbaar. Ik heb ze hieronder met rode pijlen gemarkeerd. Wat opvalt is echter dat er geen relatie is tussen de P-toppen en QRS-complexen. Er is AV-dissociatie door een 3e graads AV-blok. Het atriale ritme lijkt een sinusritme te zijn.

Wanneer we dan op zoek gaan naar het oorsprong van het escape-ritme wordt het iets lastiger. We zien namelijk 3 verschillende morfologieën. Door de enorme ST-elevaties wordt ons beeld een beetje vertroebeld en gaan de complexen erg op elkaar lijken. Er zijn wel slagen met een smal QRS-complex, waardoor het escaperitme dus uit het AV-knoop gebied lijkt te komen (ofwel in de volksmond een junctionaal escaperitme, hoewel het bijvoorbeeld ook uit de Bundel van His kan komen). Er zijn echter ook ventriculaire extrasystolen en daarnaast ook fusieslagen: een soort mix van een smal complex en PVC, omdat deze twee qua timing net tegelijk vallen.

Wanneer we dan een stap maken naar die eerder genoemde ST-elevaties zien we ST-elevaties in afleidingen II, III en AvF. Ik heb hieronder wel de slagen gemarkeerd waar het niet om een PVC of fusieslag gaat. Er zijn ST-elevaties in het inferior gebied dus, waar een STEMI/OMI speelt. Daarnaast zijn er ST-depressies in afleidingen V1-V6 en AvR. De ST-depressies in afleidingen V1-V3 kunnen we verklaren door betrokkenheid van de achterwand, het posterior gebied, bij het infarct. De overige ST-depressies zijn te verklaren als reciproke ST-depressies.

Conclusie

We kunnen dus concluderen dat er sprake is van een infero-posterior myocardinfarct met een sinusritme, 3e graads AV-blok en junctionaal escaperitme met PVC’s.